Początki ratusza sięgają przełomu XIII/XIV w. Obecny wygląd otrzymał w wyniku gruntownej przebudowy w latach 1832 – 35 (skrzydło zachodnie) i 1847 – 50 (skrzydło wschodnie). W tym drugim pozostawiono wówczas, zachowane do dziś, sklepione izby z przełomu gotyku i renesansu, użytkowane jako piwnica radziecka. Największa sala posiada sklepienie sieciowe, wsparte na centralnym słupie. Jedna z dwu pozostałych sal nakryta jest bardzo rzadkim na Śląsku sklepieniem kryształowym. W czasie oblężenia miasta w 1945 r. ratusz spalił się i następnie uległ dużym zniszczeniom. Odbudowany w l. 1986 - 2002 r., jest znów siedzibą władz miejskich.

Wieża ratuszowa, o wysokości 80 m, zrekonstruowana została w l. 1994 - 96 na podstawie stanu z 1720 r. Wysokość całkowita wieży wynosi 80,35 m (najwyższa wieża ratuszowa na Śląsku). Na poziomie 47 m znajduje się galeria – punkt widokowy (czynny w niedziele w godz. 14 - 18 oraz po uzgodnieniu: Biuro Turystyczne „Intertrans”, tel. (076) 835 45 15).

Wczesnogotycki kościół z surowej cegły, o unikalnej na Śląsku architekturze typu północnoniemieckiego, wzniesiony został po r. 1291 na miejscu trzynawowej bazyliki, wybudowanej już ok. r. 1230.. Po zniszczeniu w 1945 r., okresowo poddawany jest pracom zabezpieczającym. Godny uwagi jest bogato profilowany portal z XIV w. ( w r. 1871 przekuty w kamieniu).

Barokowy kościół wybudowany został w latach 1696 - 1702 wg projektu [architekta włoskiego] Giulio Simonettiego. Po pożarze w 1711 r. odbudował go [wrocławski budowniczy] J. B. Peintner. Ostateczny wyraz architektoniczny nadał fasadzie ok. 1730 r. A. Karinger. Mocno zniszczony w 1945 r., kościół odbudowany został do roku 1960, choć bez hełmów wież. Kościół połączony jest z północnym (jedynym ocalałym i odbudowanym ) skrzydłem d. kolegium jezuickiego.

Na skwerze w sąsiedztwie kolegium znajduje się pomnik ku czci społeczności żydowskiej Głogowa (odsłonięty w 1993 r.)

Początki założenia sięgają połowy XIII w. Konrad I Głogowski rozpoczął wtedy obok przeprawy odrzańskiej budowę książęcego zamku, włączonego następnie w ciąg miejskich obwarowań. Ze średniowiecznego zamku zachowała się do dziś okrągła wieża, zw. Wieżą Głodową (w jej lochu książę Jan II Żagański zagłodził siedmiu głogowskich rajców).

Obecna budowla pochodzi głównie z XVII i XVIII w. Z wyjątkiem południowego skrzydła, zachowała ona w powojennej odbudowie (l. 1971 - 83) skromny barokowy wystrój fasad. W zamku ma obecnie swoją siedzibę Muzeum Archeologiczno-Historyczne. Wieża służy również jako punkt widokowy. Muzeum czynne jest od środy do niedzieli w godz. 10 – 17.

Na skwerze obok zamku znajduje się Pomnik Dzieci Głogowskich (1979 r.), upamiętniający obronę Głogowa przed wojskami cesarza Henryka V w r. 1109.

Kościół, będący jedną z najważniejszych świątyń Śląska (i z którym związane było do r. 1810 zgromadzenie kanoników) jest pomnikiem przeszłości, świadczącym o najstarszych dziejach Głogowa. W zbudowanej niedawno krypcie chroni się obecnie relikty jednonawowego kościoła z czasów Bolesława Krzywoustego oraz jeszcze starszej budowli.

Do r. 1262 wybudowana została trzynawowa bazylika. Jej partie zachowane są w murach gotyckiego kościoła, ukończonego pod koniec XV w. Obecna wieża zbudowana została w l. 1838 – 42, po zawaleniu się poprzedniej. Kolegiata znajduje się w zaawansowanej odbudowie po zniszczeniach z r. 1945.

Fosa dwa bastiony, kazamaty i korytarze kontrminowe tworzą południowy odcinek twierdzy, zachowany po rozebraniu obwałowań (po r. 1902).

[Naprzeciw mostku nad fosą, na dawnym przedpolu twierdzy (obecnie Park Leśny) znajduje się, odsłonięty w r. 2002, pomnik ofiar wojny, przemocy i wypędzenia z Głogowa i Ziemi Głogowskiej]
Pozostałe obiekty: Fort Gwiazda , XVIII – XIX w., w znacznym stopniu zniszczony; wieża artyleryjska, zbudowana w l.1857 - 60 dla ochrony linii kolejowej do Leszna;

fort Luneta nad Jeziorem Zamkowym, z tego samego okresu; Reduta Główna , zbudowana w l. 1825 - 28, mocno zniszczona.